बुद्धस्य अवशेषरत्नस्य च स्तोत्रम् (आधुनिकः अनुवादः)

बुद्धस्य अवशेषरत्नस्य च स्तोत्रम् (आधुनिकः अनुवादः)

बुद्धस्य गहनतमः इच्छा आसीत् यत् अस्मान् उद्धारयतु ये नियमस्य उत्तरदिनेषु जीवन्ति। तस्य धर्मकायः अवशेषरूपेण परिणतः। विश्वे अनेकानि पवित्रस्थलानि सन्ति ।

तेषु “धर्मकायः, रत्नस्य इच्छां परिवर्तयति” इति अस्मान् अनन्तकरुणाभिः मार्गदर्शनं तारयति च। सर्वाणि दुष्कृतानि छित्त्वा यत्र यत्र अयं अवशेषः निहितः भवति तत्र तत्र जनानां हृदयं शान्तिं भविष्यति, न च प्लेगः, दुःखं, आपदं वा उपसृतं भविष्यति।

यदि वयं निष्कपटतया पूजयामः, अर्पणं च कुर्मः तर्हि अवशेषः तत्रैव तिष्ठति । अत्र निहितं पवित्रं तीर्थं बुद्धावशेषाणां स्तूपः,
गहनकरुणाभिः गूढशक्त्या च पूर्णम् |

अस्य पुण्यम् अप्रमेयम्, २.
भयं विना कस्यापि कष्टस्य सामना कर्तुं समर्थं कृत्वा।
गवाश्वा अपि तस्य आशीर्वादं प्राप्तुं शक्नुवन्ति।
अस्य कारणात् अभ्यासकारिणः अस्य स्तूपस्य नैवेद्यं कर्तुं कदापि न विस्मरेयुः,
महामारीभ्यः कष्टेभ्यः च रक्षिताः भविष्यन्ति इति विश्वासं कृत्वा।

अयं स्तूपः धर्मकाय तथागतस्य अभिव्यक्तिः,
तेजस्वी विराजमानः, २.
विश्वस्य दश दिक् समस्तं प्रकाशयन्।
तस्य प्रकाशे सूक्ष्माः उपदेशाः प्रचार्यन्ते,
नष्टभूतानां हृदयेषु व्याप्तः।